و اما از کارهای جدید یسنا:

دختر کوچولوی من تازه یاد گرفته اسم دوستای مهد کودکش رو بگه، مثلا به محمد میگه ممد ، علی هم کاملا علی تلفظ میکنه ،

تازه خیلی لجباز و شیطون شده

قربونش برم میخواد بخنده جلوی دهنشو میگیره

کمک میز غذا رو میچینه میاد کنارم میگه : مامان دادوق(یعنی قاشوق)

تازه مثل بابا بزرگش (بابای باباش) حتما موقع غذا باید یه تکه کوچولو نان بخور

دیگه تنها هاپو حیوان ذهن یسنا نیست از لطف ترانه های خاله ستاره آقا گوگ (آقا گرگ)هم یاد گرفته

یه چیز خنده دار چند روز پیش توی یه روستا به یسنا خر نشون دادیم و گفتم مامان این چیه ؟ اگه گفتی؟، دخترکم یسنا: نی نی هاپو (یعنی طول سگ)الهی قربونت برم که خر به اون گندگی با طول سگ اشتباه میگیری

از شیطنتش که هرچی بگم کم گفتم :

دشمن روژلب تا حالا 2 تا روژلب 10000 تومانی من بیچاره رو روی فرش و لب و دست خودش مالیده

وقتی یه چیزی نخواد میگه (نمیقام)

به آبمیوه هم میگه: آب بیوه

یه بار هم شیلنگ آب گرفت تو خونه و همه زندگیمو آب دادهیکی از مهمتریم خصوصیتهای یسنا مهربونیش ، دخترکم  خیلی مهربونه ، همه بچه های مهد کودک و مربی هاش دوستش دارن و اون هم خودش خوب تو دلم همه جا میده محکم دستهاشو دور گردنشون گره میزنه و بوسشون میکنه

و عاشق ترشی وای که دختر من از الان ترشی خیلی دوست داره این مورد از مامانش و خاله مهسا به ارث برده چون خانواده پدریش اصلا ترشی دوست ندارند

دوغ و ماست هم که جزء ضروریات ناهار و شام یسنا اگه یه روز براش دوغ یا ماست نذارم مربی هاش شاکی میشن که یسنا دوغ بچه های دیگه رو به زور ازشون میگیره فکرکنم بخاطر اینه که  وقتی یسنا رو باردار بودم دوغ و ماست خیلی دوست داشتم

دماغشو محکم میگره و میگه :بماغم بعد دماغ من و بعد بابا (به نوبت ) میگره و ما هم باید تکرار کنیم بعد چشم (چسمام) بعد زبون-کله -گوش(دوش) -مو-دست- پا همه رو میشناس بعضی تلفظ میکنه بقیه رو هم با دست نشون میده

دخترکم خیلی کارهای دیگه هم بلده اما باشه بقیه اش برای بعد